a Sane man is typing...

हे काही लिहायलाच हवं असं नाही, पण असं वाटलं ह्याची आठवण म्हणून.

आमुचा ब्लॉगु दोन वर्षांचा झाला म्हणून. इतके दिवस माझाच उत्साह टिकला ह्याचंच विशेष अप्रूप म्हणून. आपण अगदीच काही बकवास लिहित नाही, असल्या फाजील आत्मविश्वासापेक्षा आपण काही चांगलंही लिहू शकतो हा विश्वास निर्माण झाला ह्याची नोंद म्हणून नि ते सातत्याने जमायला हवं अशी स्वतःकडून अपेक्षा करायला सुरुवात केल्याची खूणगाठ म्हणून.

का लिहितो ह्याची कारणं सांगून झाली पूर्वीच. त्यांत अद्याप काहीही बदल नाही, ह्या पुनर्विचाराची दखल म्हणून.

आपण लिहिलेलं जगाने वाचावं अशा अर्थात असणार्‍या अपेक्षेने चालवलेला खटाटोप इतरही वाचतात ह्याचा अर्थात आनंद होतो, हे सांगावं म्हणून. त्या सगळ्या वाचकांना तह-ए-दिल से थँक यू म्हणण्यासाठी म्हणून.

जे वाचून निंदाप्रशंसाटीकात्मक प्रतिक्रिया देतात, त्यांचे विशेष आभार मानावेत म्हणून. प्रतिक्रियांची संख्या हे कसलंच द्योतक नसलं, तरीही त्यांच्यामुळे किती हुरूप येतो नि चारचौघांना वाटतं तसंच कसं मस्त वाटतं हे सांगावं म्हणून. इथे प्रतिक्रिया न देता इमेलद्वारे हमखास नि बर्‍याचदा खरमरीत प्रतिक्रिया पाठवून मला जमिनीवरच ठेवणार्‍या नि पुन्हा विचार करायला लावणार्‍या एका जवळच्या मित्राचेही जाहीर आभार मानावेत म्हणून. प्रतिक्रिया न देताही वाचणारे कोण व किती हे कळवून घेण्यासाठी ब्लॉगवर हेर नेमून वाचकांवर पाळत ठेवण्याचा अनाठायी आटापीटा न केल्यामुळे "वाचक किती?" ह्याचं उत्तर मी जरी "गावात कावळे किती?" ह्या प्रश्नाच्या बिरबलाच्या उत्तरासारखं "दिवसाला एकोणतीस" असं दिलं, तरीही ते आहेत ह्याचे पुरावे अनपेक्षित स्थळी, काळी अनपेक्षित व्यक्तींकडून मिळतात, ह्याची दखल घ्यावी व त्यांचेही आभार मानावेत म्हणून.

ब्लॉग हे माध्यम इहलोकात आहे, ही संपूर्णतः विस्मृतीत गेलेली गोष्ट पुन्हा एकदा नजरेस आणून दिल्याबद्दल स्नेहल व मेघनाचे जाहीर आभार मानावेत म्हणून. ती विस्मृतीत जाण्यापूर्वी केवळ इंग्रजीत माहित असणारी गोष्ट पुन्हा भेटली तेव्हा मराठीत सापडल्यामुळे मराठीला अगदीच तहानलेल्या मला केवढा दिलासा मिळाला होता, हे सांगावं म्हणून. नि ज्यांचे ब्लॉग बराच काळ निमूट वाचून आपण लिहिलेलं ब्लॉगावसं वाटलं व वाटत राहिलं, त्या बाठे, ट्युलिप, संवेद, मेघना मंडळींना एकलव्य होऊन याद करावं म्हणून. (की बोर्डची की वगैरे मागू नये, मिळणार नाही!)

दैनंदिन आयुष्यात भेटण्याची पुसटशीही शंका नसलेले व त्याचमुळे आपल्या जजमेंटलपणाच्या शापातून वाचलेले जे अनेक जण ब्लॉगमुळे भेटले व गोतावळ्यातलेच एक झाले त्या तुम्हां सर्व ब्लॉगरांना दोस्तीत थँक्स म्हणावं म्हणून!

नि एकूणात माझ्याच दृष्टीत बहुदा असणारं डिटेलिंग अधिक प्रगल्भ होत चाललंय की काय, असा एक दिलासा देणारा अनाहत नाद कुठल्याशा क्षणी ऐकू आल्याची नोंद ठेवणारा एक दस्तऐवज म्हणून!

:)

- a Sane man

ता.क. चांगला बाजारात मिळणारा नवा अंगा ब्लॉगुला घालावा हा विचार मी अतिउत्साहात हाणून पाडला नि कापड आणून तो घरी शिवायचा घाट घातला. शेवटी तो बड्डेच्या दिवसापर्यंत शिवून झालाच नाही. पण तो जुना रुक्ष अंगा उन्हाळ्यात चिवचिव व्हावी तसा अगदीच साहवेना. म्हणून हे चेरी ब्लॉसमचं ठिगळ लावून थोडा वसंत आणला आहे. रंग आणि लैंगिकता ह्यांचं नातं रंग व प्रकाशाची तरंगलांबी ह्यांच्याइतकं नैसर्गिक व सूत्रबद्ध आहे असं मानणारे इंद्रधनुषी चष्मे आपण डोळ्यांवर चढवले असतील, तर तुम्हांस ते लखलाभ असोत. ते काढून जगाकडे सताड डोळ्यांनी पहावं अशी विनंतीवजा सूचना. ते असो. पूर्ण अंगा कधी शिवून होईल कोण जाणे!