ठाव

हलते न पान रानी, ऐसाच येथ वारा
भिजतो न चिंब रात्री, ऐसा इथे किनारा

जुळवून पाहतो मी नक्षत्र एक रात्री
असतो कमीच नेमे एखाद रोज तारा

जुळले कसे कधी ते, वृंदात साज सारे
पुरतो मलाच हल्ली माझाच एकतारा

सुचते नवे न हल्ली बोलावयास काही
हुडकीत कोश बसतो एकेक शब्द न्यारा

दिसते बरेच काही, जे पाहिजे बदलले
बसतो मनात मग मी घालीत येरझारा

चळती क्षणाक्षणांच्या मी चोख मांडलेल्या,
पण आवरू कसा मी मेंदूतला पसारा?

निमिषास वेग नाही, वेगास ठाव नाही,
भ्रमत्या सुसाट चित्ता लाभे कसा निवारा!