मेघनाच्या जगता जगता या लेखावर एक प्रतिक्रिया...
जोडलेल्या नाळेवर कुढत काढले दिवस होते, गर्भामध्ये जगता जगता
तोडलेल्या नाळेवर कुढत काढले दिवस होते, विश्वामध्ये जगता जगता
काही नाळ तुटूनही जन्मभर फिरत राहतात, त्या काजळी कोपर्यांकरता
पृथ्वीही त्याचसाठी अव्याहत जाळते इंधन, गाभ्यामध्ये, जगता जगता
दवामधून विखुरणारे रंग कधी पाहत असेल, फुलपाखरू हलकेच उडता
सापडतही असेल कधी सुरवंटाचा रंग त्याचा रंगांमध्ये, जगता जगता
शिखरावर पाझरलेला थेंब व्यर्थ शोधत असेल, संथ नदीही वळता वळता
कोसळताना अवचित तो तुषार होऊन दिसत असेल सार्यांमध्ये, जगता जगता
चुकून कोकिळ स्वर चुकला, फांदीवर नुसताच बसला, आंब्यावरती गाता गाता
सूर आत जुळला होता, कधी कानांवर पडलेला, अंड्यामध्ये जगता जगता
छान. कविता आणि तिचे मध्यवर्ती सूत्र आवडले.
ReplyDeletekhoopach chhan! Malaa ti line faar awadli...chukun kokiL swar chuklaa...what an amazingly original thought!
ReplyDelete*Salutes with great respect*
आभार.
ReplyDeletekalta kalata ekdam harawun jato sagla arth....
ReplyDeletenakki kay karto ahes tu? tuzi Phd ki marathi wangmayacha adhyayan???
@Nandan, Tapasya
ReplyDeletemanapsun abhar!
@Meghana,
abhar mi tuze manayache...itaka artahpoorNa ni vicharapravartak lihilyabaddal
@Snehal,
PhD kartoy mhantat...paN roj tech kay karaycha :P