आलात कोठून दारी
गेलात गाऊन सारी
सहज गावची माझ्या
गाणी ती ओळखणारी
ती मधाळ मंजूळ वाणी
सांगते सुरेल कहाणी
घर, दार, पार, त्या चिंचा
ती वाट, घाट, ते पाणी
वेली या फुलल्या आधी
की किलबिल झाली आधी
गाण्यावर डोले जाई
गंधात सूर त्याआधी
शिंपिला घाम मी माझा
अर्पिला देह मी माझा
तो गाव राहिला मागे
हा माळ जाहला माझा
पांथस्थ नभीचे कोणी
ओळखती खूण पुराणी
हा असाच अंथरलेला
गालिचा, नि अत्तरदाणी
सांगून घराची वार्ता
भिजवून लोचने जाता
जाताना म्हणता, गाऊ
तुमच्या कष्टांची गाथा
आंब्यावर वसंतकाळी
त्या गंधस्वरांच्या ओळी
बुंध्याला ओळखणारा
मी तो कृतार्थ माळी
just keep it up...
ReplyDeleteaarati prabhu hyaanchee 'saprema dyaa nirop' hee kavitaa aathavali. aavaDali.
ReplyDelete@मेघना,
ReplyDeleteधन्यवाद.
@क्षिप्रा,
धन्यवाद. मला ही कविता माहित नव्हती. तुमची प्रतिक्रिया वाचून इंटरनेटवर शोधून काढली (आँर्कुट चे आभार). फारच छान कविता आहे.
Good one....Finally a comprehendable kavita!
ReplyDeleteअप्रतिम मित्रा ...! एकदम आपला गाव आठवला ...!
ReplyDeleteहे काय बोललास मित्रा
आठवणींची सारी जत्रा,
मी सोडून आलो होतो
चालताना ही यात्रा
विसरलो म्हणवत नाही
मी बदललो तर नक्कीच नाही
तरीही प्रत्येक जुनी गोष्ट
मला नेहमी नव्याने पाही
@ sangram,
ReplyDeletekya baat hai!...
thanks.
masta jamali ahe kavita.. ani sangram ne hi bhari saath diliye. sahi. :)
ReplyDeleteVery very touching. I loved the title a lot too.
ReplyDeleteHe kaay punhaa re athavley
Man punhaa majhey paazharley,
Kaa punhaa distaat, punhaa jagtaat
Onjaleet te kshann visarleyley?
Kashya chi hi waat aataa
Todlii pratyek zar gaath aataa
Ajunahi odhtey jawal malaa kaa,
Bandhan kasley he daat aataa
(I have never ever written marathi poems/couplets. But couldn't help writing these lines after reading your poem.)
@Circuit,
ReplyDeletethanks :)
@Tapasya,
thanks & wonderful maiden attempt in Marathi...