तू असशील कुठेतरी

तू असशील कुठेतरी

असं धरून चालणं आवश्यक आहे मला

तुझ्या असण्यामुळेच

असं घरून निघणं रोज शक्य आहे मला

तुझे आकार, उकार आणि हुंकार

मला हवे तसे मी केव्हाच गृहित धरले आहेत

तुझ्या अस्तित्त्वाचे मूर्तिमंत नकार

मला नकोसे म्हणून मी नेहमीच नाकारले आहेत

स्पर्शांचे शब्द, डोळ्यांचे वाक्प्रचार, मौनाच्या म्हणी

ह्यांनी निर्माण होणारी भाषा तुलाही कळायलाच हवी

तिला अक्षररूप देऊन रचलेली ही उपासनेची वाणी,

अन्योक्ती तर अन्योक्ती, पण तुला कळायलाच हवी

तुझ्या असण्याचा प्रश्न

हा आता तुझ्या अस्तित्त्वाचा उरला नाही

माझ्या श्रद्धेच्या पुष्टीसाठी

तुझ्या असण्यावाचून पर्याय आता उरला नाही

तुझ्या सगुण-निर्गुण रूपांवर, नामांवर

जीव ओवाळून टाकताना पाहिलंय मी

तू भेटत नाहीस म्हणून बाजारात उतरून

तुला भेटवून घेताना पाहिलंय मी

माझं तुझ्यावर प्रेम आहे

असं मी तुला म्हणणार आहे

आणि खरोखरीच तुझ्यावरच

माझं प्रेम असणार आहे

तुला भक्त हवा असेल

तर लक्षात घे, मी तुला शोधतच नाहीये

मैत्रीचं म्हणत असशील

तर सख्याचा एक याचक बेट होऊन उभा आहे

भेटशील तू कधीतरी

म्हणून मी जिवंत आहे

अन्यथा माझ्या बेटाचा

बेट हाच अंत आहे