आठवतात अजून
कंटाळलेल्या पोरासारखे
दोन्ही हातांच्या मुठी
दोन्ही गालांत खुपसून
त्या खोबणीत ठेवलेल्या हनुवटीवर
ओठ मुडपून
शून्यात रोखलेले
स्वप्नाळलेले निर्वेध अनभिज्ञ डोळे
आठवतात अजून
आठवतात अजून
एका हाताची मूठ डोक्यावर मागे ठेवून
मूठ वळलेला दुसरा हात फक्त कोपरात वाकवून
नि त्याचा खांदा जरासा ताणून
बिनदिक्कत दिलेले मनमुराद आळोखेपिळोखे
आठवतात अजून
आठवतात अजून
जगाच्या अनोळखी, अर्थहीन प्रश्नांना
उत्तर देण्याच्या फंदातही न पडता
"काय ते?" असले प्रश्नार्थक झालेले डोळे
नि "अंS" असं काहीसं म्हणणारे निष्कपट आवाज
आठवतात अजून
आठवतात अजून
त्या कंटाळ्यातही
अचानक मनचं दिसलं काही
की जराही अडकून न पडता
त्या गोतवळ्यातून
स्वत:ला लगोलग सोडवून
तिकडे धावणारे स्वच्छंदी पाय
आठवतात अजून
आठवतात अजून
त्या मनस्वी निरागस विश्वाला
जगाशी सांधणारे
नि त्या विश्वांमधील
स्वत:च्या मर्जीवर चाललेली आतबाहेर
बेलगाम होऊ देणारे
निर्व्याज आश्वासक हात
आठवतात अजून
आठवतात अजून
एकसंध आरशात निरखून पाहताना
माझ्या विखुरलेल्या प्रतिबिंबांचं कोलाज जुळतं तेव्हा
नि कधी तुझ्या ते बिंबात दिसल्यावर
तुझा अनसूयेने हेवा वाटतो तेव्हा
आठवतात अजून.
No comments:
Post a Comment